Heulse huizen en tuinen stellen hun deuren open voor kunst. De Kunstwandeling van ongeveer 2 kilometer door centrum van Heule vertrekt in het kasteel van Heule (Oud Gemeentehuis) vervolgt via de Steenstraat naar de Mellestraat en via de Koffiestraat terug naar het kasteel. Diverse kunstvormen komen aan bod. Ikzelf mag tentoonstellen in Huize Devos. Mijn nieuw project ” The Green Mile” zal ik daar ontgroenen. In een volgende blogpost meer nieuws over mijn nieuw project(“the Green Mile”).
De volledige route kan je hier downloaden. Iedereen is welkom.
| Waar | Heule Centrumstraten, Steenstraat-Mellestraat-Koffiestraat, 8501 Heule |
|---|---|
| Wanneer | vrij 10/09/10 van 19:00 tot 22:00,
za 11/09/10 van 14:00 tot 19:00, zo 12/09/10 van 14:00 tot 18:00 |
Als je op uitzonderlijke mooie plaatsten op de planeet rondreist met wildlife die tot de verbeelding spreekt, vergeet je soms naar gewone dingen te kijken. Vormen, lijnen en structuren. Ze zijn meestal een onderdeel van een groter geheel. Net die details maken alles nog mooier. Less is more….
Een tijdje geleden zat ik in Dovrefjell om muskusossen te fotogaferen. Ik heb toen een reeks foto’s gemaakt om in een timelaps van de afbraak van ons basecamp te tonen. Wat doen je op een regenachtige zondag als vandaag… ? Eindelijk dat filmpje afwerken. Dit is het resultaat :
Photographing Muskox from Tom Linster on Vimeo.
De volgende doelsoort op onze trip naar Spitsbergen was de Walrus. De naam “walrus” komt van het Scandinavische “val ross”, wat “walvispaard” betekent. Wel als je er een ontmoet hebt dan begrijp je hoe ze op de term walvispaard gekomen zijn. Ze zijn kolossaal. Deze roofdieren liggen graag te rusten op land. Meestal in kolonies. Bij het naderen in een zodiak van deze kolonie zagen we er hier en daar al in het water rondzwemmen. Net met hun kopje boven de golven maken ze nog niet teveel indruk. Maar eenmaal aan land zijn deze beesten indrukwekkend van gestalte. Volwassen mannetjes kunnen tot 2000 kg wegen en dat is eraan te zien. We konden deze kolonie via het land tot op zo’n 50tal meter benaderen. Na een tijdje waren de beesten zo nieuwsgierig dat ze tot op enkele meters voor ons kwamen zwemmen. De durvers wilden echt eens kijken hoe wij eruit zagen en kwamen tot een meter uit het water. Precies of ze de lengte van hun tanden wilden showen. Dit was veruit de meest indrukwekkende natuurbeleving van de laatste jaren. Meer nog dan de ijsberen zijn walrussen de echte koningen van het hoge noorden.
Eind juni trok ik samen met Yves, Sophie en Ben richting Spitsbergen (Svalbard) om , hoe kan het ook anders, te gaan fotograferen. Hoofddoel was uiteraard het fotograferen van IJsberen. Na enkele dagen was het het al prijs. Een dode walvis deed perfect dienst als lokaas. In de fjord waar het kadaver lag hingen een 11tal ijsberen rond. Ze voederen zich al een heel jaar aan de dode walvis. IJsberen leven het jaar rond in deze wildernis. Het is genieten om deze roofdieren in hun natuurlijke habitat te kunnen bekijken. De toon van onze trip was gezet. Er zouden nog mooie momenten volgen. Die hou ik voor een volgend blog post. Geniet met mate …
